Composieten zijn met name ontwikkeld binnen de vliegtuigbouw. Hier worden hoofdzakelijk de koolstofcomposieten gebruikt om zeer lichte en sterke constructies te bouwen, waarin bovendien andere eigenschappen te verenigen zijn, zoals vormvrijheid, vermoeiingsterkte en schadetolerantie. Hetzelfde geldt voor Formule 1 racewagens, waar crashabsorptie bovendien een essentiële rol speelt.

Glas- en aramidevezelconstructies zijn populair geraakt door hun toepassing in radarkappen of radomes, waarvoor radartransparantie essentieel is. Zo heeft elke sector zijn favoriete composietmaterialen leren kennen: glas/fenol in de elektrotechniek vanwege de goede isolerende en brandwerende eigenschappen, glas/polyester voor overkappingen en luifels vanwege de lichtdoorlaatbaarheid, en in mijnenvegers vanwege het niet magnetisch zijn van het materiaal.

De vormvrijheid speelt bijna altijd een belangrijke rol: composieten kan zonder extra kosten worden verwerkt tot complexe dubbelgekromde vormen. De toepassing in rompen van jachten en in windmolenbladen toont dit duidelijk aan. Beide laatsgenoemde toepassingen combineren eigenlijk drie sterke punten van composieten:

• de mechanische eigenschappen: stijfheid en sterkte,
• de vormvrijheid en
• de duurzaamheid: constructies uit composieten vragen in het algemeen zeer weinig onderhoud vergeleken met metalen constructies.

Zeker nu onderhoud van grote constructies (bruggen, sluizen, portalen, enz.) aan stringente regels is onderworpen in verband met afvalverwerking (schoonspuiten, stralen), kunnen (civiele en bouwkundige) draagconstructies uit composieten ondanks een hogere aanschafprijs gaan concurreren met metalen constructies. Al eerder was dit het geval in extremere corrosieve milieus, zoals in zeewater en in petrochemische fabrieken. Hier zijn composieten loopbruggen, relingen, enz. geheel ingeburgerd. Van hieruit is een beweging naar ‘natte’ en ‘droge’ civiele toepassingen zichtbaar, gestuurd door de vraag naar onderhoudsarme constructies.

Download onze factsheets over composieten.