Inleiding

Inleiding
Vermindering van onderhoudskosten is veelal één van de belangrijkste redenen om composieten toe te passen in draagconstructies. Kunststoffen hebben zelfs de naam onderhoudsvrij te zijn.

Kunststoffen worden echter ook aangetast door omgevingsinvloeden, door veroudering en door belastingen die optreden tijdens het gebruik. Voorbeelden hiervan zijn eroderen van de gelcoat door wind en zand, degradatie en vergeling door UV-licht, kruip, vermoeiingschade, voortdurende belastingen, scheurvorming door slagbelastingen, zwelling door expositie aan oplosmiddelen, enz.
Tijdens het ontwerpproces van kunststofconstructies wordt veelal rekening gehouden met bepaalde vormen van aantasting. Bijvoorbeeld door de keuze van de hars, het toepassen van stabilisatoren, het toepassen van een beschermende gelcoat, enz. Dit is te vergelijken met de roesttoeslag op de dikte van een stalen constructie.
Het is vaak niet mogelijk voor alle mogelijke aantastingen te compenseren in het ontwerp. De constructie zou dan eenvoudigweg te duur, te zwaar worden. Bepaalde vormen van aantasting kunnen echter ook door onderhoud worden vertraagd of zelfs worden voorkomen.
Om zeker te stellen dat vezelversterkte draagconstructies hun functie tijdens de levensduur betrouwbaar of volledig kunnen blijven vervullen is dus onderhoud nodig.
Dit onderhoud is anders dan voor bijvoorbeeld stalen constructies. Bij het conserveren van een staalconstructie wordt deze eerst ontdaan van vet en vuilaanslag. Veelal gebeurt dit door stoomreiniging. Alvorens de eerste verflaag kan worden aangebracht, moet het oppervlak worden gereinigd, totdat een blank metalliek oppervlak ontstaat. Stralen is hiervoor de meest toegepaste methode. Conserveringsproducten met lood- en chromaathoudende pigmenten worden vanwege hun toxische eigenschappen al sinds jaren niet meer toegepast. Om de emissie van verdunningsmiddelen (koolwaterstoffen) te beperken, worden in veel gevallen oplosmiddelarme conserveringsmaterialen vereist. Conserveren en milieu zijn de laatste jaren steeds vaker met elkaar in verband gebracht. In het verleden vielen grit en verfresten direct in het water onder bijvoorbeeld de brug. Het resultaat is dat het slib op de bodem onder bruggen veelal ernstig werd verontreinigd. Sinds de "Wet op de Verontreiniging van het Oppervlaktewater" (W.V.O. 1989) mag dat niet meer en moeten afschermingsmaatregelen worden getroffen om verontreiniging van het oppervlaktewater door straalmiddelen en verfresten te voorkomen. Daarom worden de te conserveren constructies tijdelijk "ingepakt". Soms worden permanente conserveringsconstructies aangebracht. Uit het voorgaande blijkt dat het onderhoud aan staalconstructies moeilijk en kostbaar kan zijn.


Voor een goed ontworpen kunststofconstructie is het onderhoud niet alleen anders, het kan bovendien aanmerkelijk goedkoper zijn dan voor een vergelijkbare staal- of houtconstructie.

Onderhoud valt eigenlijk uiteen in vier deelaspecten:
Preventief onderhoud wordt verricht om de levensduur te realiseren en voortijdig falen van de constructie door slijtage of veroudering te voorkomen. Falen wordt hierbij bepaald door het moment waarop de constructie de functie niet meer betrouwbaar of volledig kan vervullen.
Inspectie wordt verricht om beschadigingen te ontdekken en/of te meten.
Monitoring is regelmatig inspecteren om beschadigingen tijdig te ontdekken en voortschrijdende schade te volgen.
Monitoring is een middel om reparaties tijdig maar niet te vroeg uit te voeren.
Reparatie wordt verricht om een beschadigde constructie te herstellen zodat de functie weer veilig of betrouwbaar kan worden vervuld.

Download de VKCN Factsheets over composieten.

Om deze website optimaal te laten functioneren gebruiken wij cookies. Voor meer informatie zie ons cookiebeleid.